эй ибтидои дардат ҳар дардро ниҳоят

ای ابتدای دردت هر درد را نهایت

Ишқи туро на охири шавқи туро на ғоят

عشق ترا نه آخر شوق ترا نه غایت

Завқи азоб то кӣ бегонаро чашонӣ

ذوق عذاب تا کی بیگانه را چشانی

Аз раҳмати ту моро ҳаст ин қадари шикоят

از رحمت تو ما را هست این قدر شکایت

Дар моҷарои ишқати илм ва амал нагунҷад

در ماجرای عشقت علم و عمل نگنجد

Онҷо ки қиссаи тест чаҳ ҷои ин ҳикоят

آنجا که قصه تست چه جای این حکایت

Дар пеши дониши ту чун Тифли роҳи нодон

در پیش دانش تو چون طفل راه نادان

Перон бо каромати мардон бо вилоят

پیران با کرامت مردان با ولایت

Канаи ту неи набиро маълуму не вале ро

کنه تو نی نبی را معلوم و نی ولی را

Маълуми ин қадар шуд аз Ҷабраилу оят

معلوم این قدر شد از جبرئیل و آیت

Гар дафтари ҳадисами пурхӯн дил набӯдӣ

گر دفتر حدیثم پرخون دل نبودی

Ин гуфта ҳо накардӣ дар ҳар дилии сироят

این گفته ها نکردی در هر دلی سرایت

Донеи камол чун раст аз тираи рӯзгорон

دانی کمال چون رست از تیره روزگاران

Сар бар зад офтобӣ аз машриқи аноят

سر بر زد آفتابی از مشرق عنایت