Бор ашкам дид ва шуд бар ман раҳим

یار اشکم دید و شد بر من رحیم

Соилонро дӯст медорад Карим

سائلان را دوست میدارد کریم

Бар биногвашати зи мискинии ду зулф

بر بناگوشت ز مسکینی دو زلف

Ҳар ду меуфтанд бар болои сим

هر دو می افتند بر بالای سیم

Чашми мастати тарки як лухтаст лек

چشم مستت ترک یک لخت است لیک

Дил ба ниъ низ месозад ду ним

دل به تیغ غمزه می سازد دو نیم

Зон сари зулфу даҳони дил хӯн шудаст

زان سر زلف و دهان دل خون شدست

Ҳавли суд чун доли пайвандад ба мем

خون شود چون دال پیوندد به میم

Кас нашуд аз чашму зулфи мстФид

کس نشد از چشم و زلفت مستفید

Кин савод нодурустаст он сФим

کاین سواد نادرست است آن سقیم

Машварат карданд бо ҳам сабр ва ғам нест

مشورت کردند با هم صبر و غم

Он сафар кард ахтбор ин шуд муқӣм

آن سفر کرد اختیار این شد مقیم

Ҳамдами ҷуз ба дарду ғами камол

نیست همدم جز به درد و غم کمال

Хуш буд суҳбат ба борони қадим

خوش بود صحبت به یاران قدیم