Бор ҳар чанд ба ноҳақи талабаи озорам

بار هر چند به ناحق طلبه آزارم

Гар азуа бошудам озори зи ҳақи безорам

گر ازوه باشدم آزار ز حق بیزارم

Агар андеша аз ҳурмат хӯнам накунад

اگر اندیشه از حرمت خونم نکند

Ба ҳақу ҳурмати борӣ ки ба он ҳам боРом

به حق و حرمت باری که به آن هم بارم

Бо хаёлаш чу ҳикоят кунам аз чашми пари об

با خیالش چو حکایت کنم از چشم پر آب

Гӯш доред ки дар мечакад аз гуфторам

گوش دارید که در می چکد از گفتارم

Дил аз он рӯй чу ма рӯй ба имон оварад

دل از آن روی چو مه روی به ایمان آورد

Варна мекард зи зулфаши ҳаваси зуннорам

ورنه میکرد ز زلفش هوس زنارم

Бӯса бар лаби ширин ту дорам даъвӣ

بوسه بر لب شیرین تو دارم دعوی

Ту ман хоми тамаъи байн ки чаҳ даъвӣ дорам

تو من خام طمع بین که چه دعوی دارم

Гуфт дар ғами мо ҳоли ту чунат камол

گفت در غم ما حال تو چونت کمال

Ба ҷигари ташна ба дили хаста ба тани аФгорм

به جگر تشنه به دل خسته به تن افگارم

То навиштам сифат рӯй ту дар дафтари хеш

تا نوشتم صفت روی تو در دفتر خویش

Буи гул мешунӯд аз варақи ашъорам

بوی گل میشنود از ورق اشعارم