Имрӯзи биҳамдиллоҳ фориғ шудам аз душман

امروز بحمدالله فارغ شدم از دشمن

Душман чаҳ тавонад кард чун дӯст буд бо ман

دشمن چه تواند کرد چون دوست بود با من

Оварад сабои бӯе аз Мисри сӯии канъон

آورد صبا بویی از مصر سوی کنعان

Ёқӯби сифати моро шуд дида бидон равшан

یعقوب صفت ما را شد دیده بدان روشن

Чун ғунчаи дили бушковат аз буии насими васл

چون غنچه دل بشکفت از بوی نسیم وصل

Хори ғами ҳиҷронро аз дидаи равон бар кун

خار غم هجران را از دیده روان بر کن

Дар монзрӣ мекун бо мо суханӣ май гӯ

در مانظری می کن با ما سخنی می گو

То кӯр шавад ҳосид то лол шавад душман

تا کور شود حاسد تا لال شود دشمن

Вақти тараб ва айшаст эй зоҳиди даъвӣдор

وقت طرب و عیش است ای زاهد دعویدار

Рӯи шишаи даъвиро бар санги маломати зан

رو شیشه دعوی را بر سنگ ملامت زن

Бедард набояд буд беишқ набояд зист

بی درد نباید بود بی عشق نباید زیست

То ақл буд дар сар то рӯҳ буд дар тан

تا عقل بود در سر تا روح بود در تن

Вораст камол аз ғам то гашти миёни халқ

وارست کمال از غم تا گشت میان خلق

Маърӯф ба қлошии машҳур ба май хӯрдан

معروف به قلاشی مشهور به می خوردن