эй ниҳодаи бори ҳиҷрон бар дили пари дарди ман

ای نهاده بار هجران بر دل پر درد من

То чаҳ ояд баъд аз ин бар ҷон ъам пурвирди ман

تا چه آید بعد از این بر جان عم پرورد من

эй сабогар буи ӯ дорӣ чаҳ дорӣ зуд бош

ای صبا گر بوی او داری چه داری زود باش

Варна чун ман рафта бошам дар наёбӣ гирди ман

ورنه چون من رفته باشم در نیابی گرد من

Мардуми чашмами бхўни дил барои рӯй халқ

مردم چشمم بخون دل برای روی خلق

Обу рангии боз меорад биравӣ зарди ман

آب و رنگی باز می آرد بروی زرد من

Шаби ҳамаи шаби ашки миризми бзории ҳамчуи шамъ

شب همه شب اشک میریزم بزاری همچو شمع

Нисбатӣ дорад ҳамоно дард ӯ бо дарди ман

نسبتی دارد همانا درد او با درد من

Абртар доман ҳаме гиряд зи ашки гарми ман

ابرتر دامن همی گرید ز اشک گرم من

Кӯҳи сангини дил ҳаме нолад зи оҳи сарди ман

کوه سنگین دل همی نالد ز آه سرد من

Дар миёни хок ва хӯн мехуфтам ва хӯн мехӯрам

در میان خاک و خون می خفتم و خون میخورم

Хоб ва хӯрд каси мабодои ҳамчуи хоби хўрдмн

خواب و خورد کس مبادا همچو خواب خوردمن

эй камоли Андам ки бо ман хилватӣ уфтад туро

ای کمال آندم که با من خلوتی افتد ترا

Гар ту худ ҷони азизии нестӣ дар хӯрд ман

گر تو خود جان عزیزی نیستی در خورد من