Барги гули хўондмш аз лутф биринҷед зи ман

برگ گل خواندمش از لطف برنجید ز من

Магари ин нукта рангин напасандед зи ман

مگر این نکته رنگین نپسندید ز من

Он парии чеҳра ки девона хешам гирданд

آن پری چهره که دیوانه خویشم گرداند

Чаҳ хато рафт ки чун бахт бигардед зи ман

چه خطا رفت که چون بخت بگردید ز من

Зоҳиран барг касе нест чу гули сарви маро

ظاهرا برگ کسی نیست چو گل سرو مرا

Варна чун ғунча чаро рӯй бапушед зи ман

ورنه چون غنچه چرا روی بپوشید ز من

То ба меҳри ту чу абрӯии ту пайвастами дил

تا به مهر تو چو ابروی تو پیوستم دل

Чун сари зулф бар ошуфтӣ ва бибаред зи ман

چون سر زلف بر آشفتی و ببرید ز من

Шаб бар он дар задам аз дарди чунон фарёдӣ

شب بر آن در زدم از درد چنان فریادی

Ки саги кӯии ту дар хоб битарсед зи ман

که سگ کوی تو در خواب بترسید ز من

Ба вафоят ки ман имрӯзи бақояти хаҷалам

به وفایت که من امروز بقایت خجلم

Аз рақиби ту ки бисёр ҷафо дид зи ман

از رقیب تو که بسیار جفا دید ز من

Солҳо мунтазири пурсиш ӯ буд камол

سالها منتظر پرسش او بود کمال

Умр бигузашт дариғо ва напурсед зи ман

عمر بگذشت دریغا و نپرسید ز من