Чу зулфи ёри зи худ лозимаст ббридн

چو زلف یار ز خود لازم است ببریدن

Гар ихтиёр кунӣ хоки пош бӯсидан

گر اختیار کنی خاک پاش بوسیدن

Дило чу дар ҳарам ишқ мерӯй худ ро

دلا چو در حرم عشق میروی خود را

Чу шамъи ҷамъ адаб нест дар миён дидан

چو شمع جمع ادب نیست در میان دیدن

Ба хоки бӯсии поят ҳануз дорам чашм

به خاک بوسی پایت هنوز دارم چشم

Дар он замон ки бигирам ба хок пӯсидан

در آن زمان که بگیرم به خاک پوسیدن

Агар на доъияи шбрўсти зулфи туро

اگر نه داعیة شبروست زلف ترا

Чаҳ мавҷӣаст бдомни чароғи пӯшидан

چه موجیست بدامن چراغ پوشیدن

Бикушт печиши он зулф то бидор маро

بکشت پیچش آن زلف تا بدار مرا

Чунон ки дом кашад мурғро з печидан

چنان که دام کشد مرغ را ز پیچیدن

Ҳамеша гирди ту хоҳем чун камар гардид

همیشه گرد تو خواهیم چون کمر گردید

Ки гирди мӯии миёнон хушаст гардидан

که گرد موی میانان خوش است گردیدن

Камоли васф намеагар кунӣ таҳрир

کمال وصف میانش اگر کنی تحریر

Қалам бибояд борӣктар тарошидан

قلم بباید باریکتر تراشیدن