Чаҳ хушаст аз ту бӯси бхўшии ниёз кардан

چه خوش است از تو بوس بخوشی نیاز کردن

Злби ту ваъда додан пас ваъдаи ноз кардан

زلب تو وعده دادن پس وعده ناز کردن

Ман дили сияҳ чу холат накунам шикеб аз он лаб

من دل سیه چو خالت نکنم شکیب از آن لب

зи шукр куҷо тавонад магаси эҳтироз кардан

ز شکر کجا تواند مگس احتراز کردن

Бсؤоли бӯса аз мо чаҳ кунӣ ба хоби чашмон

بسؤال بوسه از ما چه کنی به خواب چشمان

Дар манъмон нишоед бгдои фароз кардан

در منعمان نشاید بگدا فراز کردن

Рухи хуб боз бигушо ки қиёматаст битў

رخ خوب باز بگشا که قیامت است بیتو

Чу қиёматаст бояд дар халои боз кардан

چو قیامت است باید در خلد باز کردن

Бсҷўди сӯии қиблаи бунаами хаёли рӯят

بسجود سوی قبله بنهم خیال رویت

Ки ҳузур бояд аввали пас аз он намоз кардан

که حضور باید اول پس از آن نماز کردن

з дар ту ошиқонро баҳрам куҷо кашад дил

ز در تو عاشقان را بحرم کجا کشد دل

Чу нави каъбае чаҳ ҳоҷати ҳаваси ҳиҷоз кардан

چو نو کعبه ای چه حاجت هوس حجاز کردن

Ту кӣии камоли борӣ ки бисоти қурби ҷўӣӣ

تو کئی کمال باری که بساط قرب جوئی

Бҳди гилӣм бояд паии худ дароз кардан

بحد گلیم باید پی خود دراز کردن