эй рӯй дардмандон бар хоки остонат
ای روی دردمندان بر خاک آستانت
Аз обу хоки зони сӯи ғавғои ошиқонат
از آب و خاک زآن سو غوغای عاشقانت
Арши ошёни ҳмоӣии мо ҷумлаи сояи ту
عرشآشیان همائی ما جمله سایه تو
Бо ин сифат чаҳ донанд ин мушти устихонат
با این صفت چه دانند این مشت استخوانت
Зарроти куни як як дар мумкиноти олам
ذرات کون یک یک در ممکنات عالم
Ҷустанд ва ёфт бартар аз кун ва аз маконат
جستند و یافت برتر از کون و از مکانت
Ғайрат ба пасту боло пинҳон набӯду пайдо
غیرت به پست و بالا پنهان نبود و پیدا
Ғайрат надонам аз чаҳ медоштӣ наҳант
غیرت ندانم از چه میداشتی نهانت
Зини пеши ақл ва дониш додӣ зи худ нишонам
زین پیش عقل و دانش دادی ز خود نشانم
Гум кардаам нишонҳо то ёфтам нишонат
گم کردهام نشانها تا یافتم نشانت
Дар бар рухам чаҳ бандӣ чун рафтаам ба бомат
در بر رخم چه بندی چون رفتهام به بامت
Рӯй аз чаҳ бозпўшӣ чун дидаам аёнат
روی از چه بازپوشی چون دیدهام عیانت
Дарии зи канз махфӣ дорад камол бо худ
درّی ز کنز مخفی دارد کمال با خود
Гар гӯши дории ин дард ояд ба гӯши ҷонат
گر گوش داری این درد آید به گوش جانت
Дай мешудӣ хиромон чун сарв ва ақл ме гуфт
دی میشدی خرامان چون سرو و عقل میگفت
Хуш май рӯй ба танҳо танҳо фидои ҷонат
خوش میروی به تنها تنها فدای جانت