Дар сари занҷири зулф ӯ ман беақлу дайн

در سر زنجیر زلف او من بی عقل و دین

Бор дар пичидҳоми ҳозои ҷунуни алъошқин

بار در پیچیدهام هذا جنون العاشقین

Дай табиб омад ба пурсиш бар сари болини ман

دی طبیب آمد به پرسش بر سر بالین من

Гуфт байнами заҳмат ту гуфтамаш заҳмати мубин

گفت بینم زحمت تو گفتمش زحمت مبین

Пеши лаби холи сияҳро он ду рухгар ҷой дод

پیش لب خال سیه را آن دو رخ گر جای داد

Содагӣ бошад магасро бар шукр кардани амин

سادگی باشد مگس را بر شکر کردن امین

Чун рӯй эй нир аз он таркиши равони манишин бхок

چون روی ای نیر از آن ترکش روان منشین بخاک

Ва ба қад бор меМонӣ бо бар ҷон нишин

و به قد بار میمانی با بر جان نشین

Лутфи андомат ки пероҳан ба доман ме наҳуфт

لطف اندامت که پیراهن به دامن می نهفت

Тарсам аз соид ки наниҳад дар миён бо остин

ترسم از ساعد که ننهد در میان با آستین

Остин бӯаст чу касро бар намеояд зи даст

آستین بوست چو کس را بر نمی آید ز دست

Доман аз мо хокён чун зулфи борӣ дар мучин

دامن از ما خاکیان چون زلف باری در مچین

Бо нишон дар пеши теғам ё нишин пеши камол

با نشان در پیش تیغم یا نشین پیش کمال

Ман нахоҳам умр бе ту бо чунон кун бо чунин

من نخواهم عمر بی تو با چنان کن با چنین