Диласт ҷояш ва бо дидаи фитода ба хӯн

دل است جایش و با دیده فتاده به خون

Бад-ӣн хушем ки борӣ аз ин ду нест бурун

بدین خوشیم که باری از این دو نیست برون

Аҷаби мадор ки парвонаи шаби нёромид

عجب مدار که پروانه شب نیارامید

Ки шамъи Лайлӣ ҳасанасту ошиқаши маҷнӯн

که شمع لیلی حسن است و عاشقش مجنون

Фузуни з моҳ наваст абрӯят ба сад хӯбӣ

فزون ز ماه نوست ابرویت به صد خوبی

Ки сад буд чу бигиранд дар ҳисоб ду навен

که صد بود چو بگیرند در حساب دو نون

Чу ҳамнишин қадат шуд дил изтироб намӯд

چو همنشین قدت شد دل اضطراب نمود

зи дил сукӯн равад ар бо лФ шавад мақрун

ز دل سکون رود ار با لف شود مقرون

Ба анкабути бгўӣид то ба як дар магас

به عنکبوت بگوئید تا به یک در مگس

Тан назор ман орад ба хонаи баҳри сутуни зи дидаи хӯн

تن نزار من آرد به خانه بهر ستون ز دیده خون

Даруни дил чу нишастӣ на истоди дамӣ

درون دل چو نشستی نه ایستاد دمی

Ва бад-ӣн ваҷҳ рафт то акнӯн

و بدین وجه رفت تا اکنون

Аз ҷавр Нанд лабӣ гарм рафт ашки камол

از جور نند لبی گرم رفت اشک کمال

Ба тозӣонаи ширин даванда шуд гулгун

به تازیانه شیرین دونده شد گلگون