Дил ки мерафт зи худ чун наравад бози чунин

دل که میرفت ز خود چون نرود باز چنین

Чашму абрӯии турои шеваи чунон нози чунин

چشم و ابروی ترا شیوه چنان ناز چنین

Ман бедил чу зарам ботуз ихлоси дарун

من بیدل چو زرم با توز اخلاص درون

Қалб чун нест марои ин ҳама магузор чунин

قلب چون نیست مرا این همه مگذار چنین

Нир хокӣ набӯд расм ки давр андозанд

نیر خاکی نبود رسم که دور اندازند

Хокем ман зи худами даври миндози чунин

خاکیم من ز خودم دور مینداز چنین

Воъизи он гӯш ки панд ту шунидӣ ҳамаи вақт

واعظ آن گوش که پند تو شنیدی همه وقت

Шуд зи фарёди ту кар бар макаши овози чунин

شد ز فریاد تو کر بر مکش آواز چنین

Чун шӯии қосиди ҷонҳо буна аз ман бунёд

چون شوی قاصد جانها بنه از من بنیاد

То барояд ҳама карт бикун оғози чунин

تا برآید همه کارت بکن آغاز چنین

Ҳамдамиҳост ба он ғамзаи дили пурхӯн ро

همدمی هاست به آن غمزه دل پرخون را

Кас нашуд ҳамдаму ҳамроз ба ғаммози чунин

کس نشد همدم و همراز به غماز چنین

Гуфта ҷои ту бар хок дар мости камол

گفته جای تو بر خاک در ماست کمال

Он маҳал нест гадоро макун эъзози чунин

آن محل نیست گدا را مکن اعزاز چنین