эй зи нӯши шкрстони лабати рустаи набот

ای ز نوش شکرستان لبت رسته نبات

Ташнаи пистаи шукри шиканати оби ҳаёт

تشنهٔ پستهٔ شکر‌شکنت آب حیات

Сарв ҳарчанд ки дорад ба чамани зебоӣ

سرو هرچند که دارد به چمن زیبایی

Ростӣ несташ ин қомати ширини ҳаракот

راستی نیستش این قامت شیرین حرکات

Хӯрдаам шарбати ҳиҷрат ба таманно ӣ висол

خورده‌ام شربت هجرت به تمنّا‌ی وصال

Додаам умри гиронмоя ба умеди вафот

داده‌ام عمر گرانمایه به امید وفات

Мурғи дили бози чунон сайди сари зулф ту шуд

مرغ دل باز چنان صید سر زلف تو شد

Ки ши азин дом набошад дигар умеди наҷот

که‌ش ازین دام نباشد دگر امید نجات

Ҳарки бинад рухи зебоӣ ту хонд такбир

هرکه بیند رخ زیبای تو خواند تکبیر

Ҳарки бинад қаду болой ту гуяд салавот

هرکه بیند قد و بالای تو گوید صلوات

Ба ҷафои ту агар кушта шавам саҳли мгир

به جفای تو اگر کشته شوم سهل مگیر

Куштаи теғ ту бошанд рафъи алдрҷот

کشتهٔ تیغ تو باشند رفع الدرجات

Рухи ту бадари мунири сети аён аз шаби тор

رخ تو بدر منیر‌ست عیان از شب تار

Лаъли ту чашмаи Хизри сети ниҳон дар зулмот

لعل تو چشمهٔ خضر‌ست نهان در ظلمات

Ар нест дар дидаи ман нақши даҳонат чаҳ хаёл ?

ار نیست در دیدهٔ من نقش دهانت چه خیال‌؟

Ҳеҷ кас дид ба ҳам чашмаи ҳайвону Фурот

هیچ کس دید به‌هم چشمهٔ حیوان و فرات

Боз бар бидқи дили асби ғамати пели андохт

باز بر بیدق دل اسب غمت پیل انداخت

Ҳам хушаст ар назарӣ ҳаст ба он рухи сӯии мот

هم خوش است ار نظری هست به آن‌رخ سوی مات

Натавонад ки кунад васфи ҷамоли ту камол

نتواند که کند وصف جمال تو کمال

Зонка ҳаст ойӣнаи ҳасани ту беруни зи сифот

زانکه هست آیینه حسن تو بیرون ز صفات