Сӯхтӣ эй марҳами ҷонҳо даруни риши ман

سوختی ای مرهم جانها درون ریش من

Оншӣ бинишон дамӣ яъне нишин дар пеши ман

آنشی بنشان دمی یعنی نشین در پیش من

Шокирами зонъоми махдумӣ ки гуфтӣ бо рақиб

شاکرم زانعام مخدومی که گفتی با رقیب

Бештар дар бахши ғам бо ошиқи дарвеши ман

بیشتر در بخش غم با عاشق درویش من

эй ки ҳам чокар шудӣ ҳам бандаи ёри хеш ро

ای که هم چاکر شدی هم بنده یار خویش را

агар надории ори ҳам бори манӣ ҳам хеши ман

ا گر نداری عار هم بار منی هم خویش من

Ақл гуфт андеша давраст азми кӯии дӯст

عقل گفت اندیشه دورست عزم کوی دوست

Хок бар андешаҳои ақли даври андеши ман

خاک بر اندیشه های عقل دور اندیش من

Гуфтам аз нӯшӣ набошад кам зи неши он ғамза гуфт

گفتم از نوشی نباشد کم ز نیش آن غمزه گفت

Бо дили маҷрӯҳи но кӣ рнҷҳсозии неши ман

با دل مجروح نا کی رنجهسازی نیش من

Баҳри пайкон дар низо уфтанд ҷону дил ба ҳам

بهر پیکان در نزاع افتند جان و دل به هم

Гар ба ҷон тирӣ расад аз тарки кофари кеши ман

گر به جان تیری رسد از ترک کافر کیش من

Бод ҷон кардӣу дилро аз лаби ҷонони камол

باد جان کردی و دل را از لب جانان کمال

Бод додӣ ва парокандӣ намак бар риши ман

باد دادی و پراکندی نمک بر ریش من