Шабӣ хоҳам чу шамъаши лаб гузидан

شبی خواهم چو شمعش لب گزیدن

Бад-ӣни қалами забон бояд баридан

بدین قلم زبان باید بریدن

Чу он лаб дар хаёли оради ду чашмам

چو آن لب در خیال آرد دو چشمم

Чу об аз нозукӣ гирад чакидан

چو آب از نازکی گیرد چکیدن

Надонам ашки хунин аз пай кист

ندانم اشک خونین از پی کیست

Ки дам барадам фитодаш аз давидан

که دم بردم فتادش از دویدن

Марои чашмии ?герати байнам чаҳ бошад

مرا چشمی گرت بینم چه باشد

Ба чашми худ гуноҳӣ нест дидан

به چشم خود گناهی نیست دیدن

Ҳадиси ҳасани гули нозук ҳадисӣ аст

حدیث حسن گل نازک حدیثی است

зи булбул бояд ин маънии шунидан

ز بلبل باید این معنی شنیدن

Магӯ эй боғбони бугсал аз он сарв

مگو ای باغبان بگسل از آن سرو

Ки ҳайфаст аз чунон сарвӣ баридан

که حیف است از چنان سروی بریدن

Камоли он зулф доласту хаёлат

کمال آن زلف دالست و خیالت

Чунон долӣ ба ангуштон кашӣдан

چنان دالی به انگشتان کشیدن