Корами з даст шуд назарӣ кун бакори ман

کارم ز دست شد نظری کن بکار من

Бингар бакори бандаи худовандгори ман

بنگر بکار بنده خداوندگار من

Фориғ шудам зи ҷинату Фирдавсӣу ҳўръин

فارغ شدم ز جنت و فردوسی و حورعین

То аўФтод бар сари кӯяши гузори ман

تا اوفتاد بر سر کویش گذار من

Баси ҷони нозанин ки чу гул меравад ба бод

بس جان نازنین که چو گل میرود به باد

Дар пои срўнози ту эй глъзори ман

 در پای سروناز تو ای گلعذار من

То ҷилва кард сарви қадат бар канори чашм

 تا جلوه کرد سرو قدت بر کنار چشم

Холӣ нагашт оби равон аз канори ман

خالی نگشت آب روان از کنار من

Гуфтӣ шабии биёяму бустонам аз ту ҷон

گفتی شبی بیایم و بستانم از تو جان

Зинҳори ҷони ман ки мадаи интизори ман

زنهار جان من که مده انتظار من

Вақте ки бигузарӣ басари турбати камол

وقتی که بگذری بسر تربت کمال

Роҳат расад басӣ ба тани хоксори ман

راحت رسد بسی به تن خاکسار من