эй ки аз зулфи тўхўн дар ҷигари машки хтост

ای که از زلف توخون در جگر مشک ختاست

Рӯй зебои ту онинаҳ алтоф худост

روی زیبای تو آنینه الطاف خداست

Моҳро равшанӣ аз рӯй ту мебояд ҷуст

ماه را روشنی از روی تو میباید جست

Сарвро ростӣ аз қадтар май бояд хост

سرو را راستی از قد تر می باید خواست

Меҳри рухсор ту сӯзӣаст ки дарҷон ман аст

مهر رخسار تو سوزیست که درجان من است

Хати сабзи ту ғборист ки дар хотири мост

خط سبز تو غباریست که در خاطر ماست

Гар ту эй сарв хиромон нанишинӣ аз пой

گر تو ای سرو خرامان ننشینی از پای

эй басои фитна ки аз қади ту бар хоҳад хост

ای بسا فتنه که از قد تو بر خواهد خواست

Ҳамчуи лолаи дили ман сӯхта хӯн ҷигараст

همچو لاله دل من سوخته خون جگرست

Ки чаро сунбули гесуии ту дар даст сабост

که چرا سنبل گیسوی تو در دست صباست

Ҳамчуи сбъ аз асари меҳри рахт ҷон бидиҳад

همچو صبع از اثر مهر رخت جان بدهد

Ҳар киро дар раҳи ишқи ту дам аз сидқи всФост

هر که را در ره عشق تو دم از صدق وصفاست

Ончунон зору нзорсти зи сӯзи ту камол

آنچنان زار و نزارست ز سوز تو کمال

Ки чу моҳи нав аз абрӯии ту ангушт намост

که چو ماه نو از ابروی تو انگشت نماست