намедиҳад даҳанати коми мо аз он лаби ширин

نمی دهد دهنت کام ما از آن لب شیرین

Ро ба танг дилон мекунанд мсобқаҳи чандин

را به تنگ دلان می کنند مصابقه چندین

Чу бӯса знў хоҳам сӯии рақиби газии лаб

چو بوسه زنو خواهم سوی رقیب گزی لب

Зиҳии таъаллули рангини замии баҳонаи ширин

زهی تعلل رنگین زمی بهانه شیرین

Ҳамеша ман зи худои давлати висол ту хоҳам

همیشه من ز خدا دولت وصال تو خواهم

Буд ки вақт дуо бугзарад фириштаи омин

بود که وقت دعا بگذرد فرشته آمین

Агар саодату давлати дўосбаҳи обдм аз пай

اگر سعادت و دولت دواسبه آبدم از پی

Чу дар рикоб ту бошам кадоми мартаба ба зин

چو در رکاب تو باشم کدام مرتبه به زین

Чунин ки хоби шаб аз мо ба чашми масти рабӯдӣ

چنین که خواب شب از ما به چشم مست ربودی

Дигар ба хоб набинӣ ки сар наҳем ба болин

دگر به خواب نبینی که سر نهیم به بالین

Дило чу нақди ту ҷузи бор обгина набошад

دلا چو نقد تو جز بار آبگینه نباشد

Макун муомилаи бор дигар ба он дили сангин

مکن معامله بار دگر به آن دل سنگین

Расед то дар деҳлии навофили сухани ман

رسید تا در دهلی نوافل سخن من

Куҷост хусрав то башнавад мақолати ширин

کجاست خسرو تا بشنود مقالت شیرین

Камол чун суханат ба зи хусрав ва ҳасан омад

کمال چون سخنت به ز خسرو و حسن آمد

Дигар мадори азин ва аз он таваққуъи таҳсин

دگر مدار ازین و از آن توقع تحسین