Оҳ ки хок роҳ шуд дидаи ман ба роҳи ту

آه که خاک راه شد دیده من به راه تو

Карда чаро коҳ чеҳраам фурқати ъмркоаҳи ту

کرده چو کاه چهره‌ام فرقت عمرکاه تو

Бар дили ман ҷафои ту бас ки ниҳодаи бори ғам

بر دل من جفای تو بس که نهاده بار غم

Ғайр набарда пай бидон чун шудаи боргоҳи ту

غیر نبرده پی بدان چون شده بارگاه تو

Бандаам ва ба ҷуз дарат нест паноҳи ман дигар

بنده‌ام و به جز درت نیست پناه من دگر

Чун ту паноҳи бандаи боди худои паноҳи ту

چون تو پناه بنده‌ای باد خدا پناه تو

Шоҳи бенонеу турои куштаи ишқи лашкарӣ

شاهِ بتانی و ترا کشته‌یِ عشقْ لشکری

Нест шаҳони маликро бештар аз сипоҳи ту

نیست شهان ملک را بیشتر از سپاه تو

Гарчи баландпоя чун қади худ ба салтанат

گرچه بلندپایه‌ای چون قد خود به سلطنت

Ҳаст аз он баландтари нолаи додхоҳи ту

هست از آن بلندتر ناله دادخواه تو

Бор чу нест мустамеъ чанд кунӣ дило фиғон

بار چو نیست مستمع چند کنی دلا فغان

Бод ҳавост пеш ӯ нолаи моу оҳи ту

باد هواست پیش او ناله ما و آه تو

Партав рӯй ӯ дилати сӯхти камол ва ҳамчунон

پرتو روی او دلت سوخت کمال و همچنان

Тавба накард аз назари дидаи рӯи сиёҳи ту

توبه نکرد از نظر دیده رو سیاه تو