Аз фурқати ту ҳар дами хӯни боРом аз ду дида

از فرقت تو هر دم خون بارم از دو دیده

Гар диданат набошад безорам аз ду дида

گر دیدنت نباشد بیزارم از دو دیده

Чашмам наметавонад рӯй рақиб дидан

چشمم نمی‌تواند روی رقیب دیدن

Ореи ҳамин таваққуъ медорам аз ду дида

آری، همین توقع می‌دارم از دو دیده

Гар нестам ба меҳрати содиқ чу субҳ , бодо

گر نیستم به مهرت صادق چو صبح، بادا

Ҳамчун шафақи пар аз хӯни рухсорам аз ду дида

همچون شفق پر از خون رخسارم از دو دیده

То дида дид рӯят афтод дар балои дил

تا دیده دید رویت، افتاد در بلا دل

Уфтад чунин балоҳо ҳар боРом аз ду дида

افتد چنین بلاها هر بارم از دو دیده

Бодам ба дасту оташ дар ҷону хоки барсар

بادم به دست و آتش در جان و خاک بر سر

Ҳамвора оби ҳасрат май боРом аз ду дида

همواره آب حسرت می‌بارم از دو دیده

зи Андам ки вақф ишқат кардам харобаи дил

زان‌ دم که وقف عشقت کردم خرابه دل

Тухми вафоу меҳрат май корам аз ду дида

تخم وفا و مهرت می‌کارم از دو دیده

Гарчи камол дар ҷони дард ту кард пинҳон

گر چه کمال در جان، درد تو کرد پنهان

Чун об мебихонад асрорам аз ду дида

چون آب می‌بخواند اسرارم از دو دیده