Байнами абрӯии ту пайвастаи маи нави гуҳи гуҳ

بینم ابروی تو پیوسته مه نو گه گه

Он набӯдаст ки гӯйанд бқлаҳи алҳрмаҳ

آن نبودست که گویند بقله الحرمه

Дорам аз меҳри ту гуҳи равшану гуҳи тираи ду чашм

دارم از مهر تو گه روشن و گه تیره دو چشم

То сари зулфи сияҳи дорӣу рухсор чу ма

تا سر زلف سیه داری و رخسار چو مه

Чун рӯй ташна дило ҷониби симини зқнон

چون روی تشنه دلا جانب سیمین ذقنان

Пой берун манеҳ аз раҳ ки беафтӣ дар чаҳ

پای بیرون منه از ره که بیفتی در چه

Бош то нағмаи не гӯш кунем эй сӯфӣ

باش تا نغمه نی گوش کنیم ای صوفی

Чанд бонги наву фарёди ту аллоҳи аллоҳ

چند بانگ نو و فریاد تو الله الله

Лоф зад гули бетони нозуки ту зери қабо

لاف زد گل بتن نازک تو زیر قبا

Хости узри гунаҳаши лолау бардошти калла

خواست عذر گنهش لاله و برداشت کله

эй хуши он дам ки ббўсидни рухсору лабат

ای خوش آن دم که ببوسیدن رخسار و لبت

Шамъ бинишонаму пеши ту ншиӣм онгаҳ

شمع بنشانم و پیش تو نشیئم آنگه

Гуфтаҳои ту ки бо он зада сиккаи камол

گفته های تو که با آن زده سکه کمال

Ҳафт ҳафтаст вале чун зари хоси даҳ даҳ

هفت هفت است ولی چون زر خاص ده ده