Дилам ба захм забонҳо нагардад озурда

دلم به زخم زبانها نگردد آزرده

Ки ошиқи ту буд гандаи тири хӯрда

که عاشق تو بود گنده تیر خورده

Чаҳ хуш буд санамӣ чун ту дар бар овардан

چه خوش بود صنمی چون تو در بر آوردن

Ба хилватӣ ки буд ҳуҷра дар бар оварда

به خلوتی که بود حجره در بر آورده

Дилӣ ки буд дарав раҳм кардяш аз санг

دلی که بود درو رحم کردیش از سنگ

Дигар чаҳ брхўрм аз бори дил дигар карда

دگر چه برخورم از بار دل دگر کرده

Биноз чашми ту парварда шуд дилами мангар

بناز چشم تو پرورده شد دلم منگر

Бхўориш ки азизӣаст нози парварда

بخواریش که عزیزیست ناز پرورده

Шунида ки мавизи сияҳ буд ширин

شنیده که مویز سیه بود شیرین

Грини зи сабзи хатони дилбар сияҳ чарада

گرین ز سبز خطان دلبر سیه چرده

Маро чаҳ бими зи оташ чу сард хоҳад шуд

مرا چه بیم ز آتش چو سرد خواهد شد

Ҷҳими пари шарар аз зоҳидии афсурда

جحیم پر شرر از زاهدان افسرده

Камоли воъизи хўшгўии мо збонгу хурӯш

کمال واعظ خوشگوی ما زبانگ و خروش

Чу шуд хамӯш нигаҳи дори гӯи ҳамин парда

چو شد خموش نگه دار گو همین پرده