Дилами тарсад дар он зулфи хамида

دلم ترسد در آن زلف خمیده

Шабаст оре ва сарҳои бурӣда

شب است آری و سرهای بریده

Агар гул ъндлибонро накушта аст

اگر گل عندلیبانرا نکشته است

Чаҳ хӯнаст ин бар он домони чакида

چه خونست این بر آن دامان چکیده

Брхаҳи ашками гарави бардаи зи симоб

برخه اشکم گرو برده ز سیماب

Чу бар болои зар бо ҳам давида

چو بر بالای زر با هم دویده

Дили мо дидаи ҷони ғами хеш

دل ما دیده جان غم خویش

Чаҳ некӯи дидае нури дида

چه نیکو دیده ای نور دیده

Рухи нав оташасту зулфи хирман

رخ نو آتش است و زلف خرمن

Ба хирмани оташами зи онҳо расида

به خرمن آتشم ز آنها رسیده

зи оташи оҳ ман чарбед . бисёр

ز آتش آه من چربید. بسیار

Чу бо ин нолаи онро бар кашида

چو با این ناله آنرا بر کشیده

Камол аз ҳоли дили бинӣ дар бинвишт

کمال از حال دل بینی در بنوشت

Парешон шуд варақҳои ҷарида

پریشان شد ورقهای جریده