Зоди роҳи ошиқон ашкаст ва рӯй зарду оҳ

زاد راه عاشقان اشک است و روی زرد و آه

Роҳи азин гӯнааст бисмии аллоҳ ки дорам азми роҳ

راه ازین گونه است بسم الله که دارم عزم راه

Меҳр ӯ даъвии ктии овоз сурайё бигзорон

مهر او دعوی کتی آواز ثریا بگذاران

Нашунӯд қавли ту кас то нагузороне ин гувоҳ

نشنود قول تو کس تا نگذارانی این گواه

Дай назар мекардам он рӯй ва азин ба давлатӣ

دی نظر می کردم آن روی و ازین به دولتی

Ман надидам дар ҷаҳон чндонкаҳ мекардам нигоҳ

من ندیدم در جهان چندانکه می کردم نگاه

Гар гуҳ корӣ шуморанд орзӯӣ рӯй дӯст

گر گه کاری شمارند آرزوی روی دوست

Мо чигуна рӯй ӯ байнем бо чандини гуноҳ

ما چگونه روی او بینیم با چندین گناه

Дар даҳонаш ҷойгоҳи як сухан гуфтам ки нест

در دهانش جایگاه یک سخن گفتم که نیست

Боз дидам ин сухани ҳам буд баси биҷоигоаҳ

باز دیدم این سخن هم بود بس بیجایگاه

Кори ашк аз чеҳраи шамъӣ ба акс афтода аст

کار اشک از چهره شمعی به عکس افتاده است

Аксӣ бошад пеши мардуми об бар болои коҳ

عکسی باشد پیش مردم آب بر بالای کاه

Дар миёни хӯни мижгони оқибати чашми камол

در میان خون مژگان عاقبت چشم کمال

Хок шуд аз интизор ӯ сқоءоллаҳи сроаҳ

خاک شد از انتظار او سقاءالله ثراه