Зери по аз зулфи мишкӣни гуҳ гуҳӣ мекун нигоҳ

زیر پا از زلف مشکین گه گهی میکن نگاه

То бибинӣ аз ту мискинони басӣ бар хоки роҳ

تا ببینی از تو مسکینان بسی بر خاک راه

Шавқи он рӯй чу оташгар гунаҳ гиранду ҷурм

شوق آن روی چو آتش گر گنه گیرند و جرم

Ман сазои оташам чун бештар дорам гуноҳ

من سزای آتشم چون بیشتر دارم گناه

Бар ду оризӣ чун кашид он турфаи хатҳо дар ду рӯз

بر دو عارضی چون کشید آن طرفه خطها در دو روز

Кони чунон нозук хаттӣ натавон кашида дар ду моҳ

کآن چنان نازک خطی نتوان کشیده در دو ماه

Но гирифт зулф ӯ бӯсиданаш хоҳам зқн

نا گرفت زلف او بوسیدنش خواهم ذقن

Ташнаам ман ташна хоҳам ӣӣ расан рафтан ба чоҳ

تشنه ام من تشنه خواهم یی رسن رفتن به چاه

Ашк меояд равон зон низтар оҳу фиғон

اشک می آید روان زان نیزتر آه و فغان

намерасад гавании фалон эй дидау дили роҳи роҳ

می رسد گونی فلان ای دیده و دل راه راه

Чун рӯем аз ҳасрати он чашм бар тобути мо

چون رویم از حسرت آن چشم بر تابوت ما

Дӯстдорон гӯ биафшонед бодоми сиёҳ

دوستداران گو بیفشانید بادام سیاه

Дӯстон гӯйанд мекун брдрши афғони камол

دوستان گویند میکن بردرش افغان کمال

Чун тавон каз бими ҳосид أў натавон кард оҳ

چون توان کز بیم حاسد أو نتوان کرد آه