Шабати хуши бод эй боди саҳаргоҳ

شبت خوش باد ای باد سحرگاه

Ки оварадӣ ҳавои зулфи он моҳ

که آوردی هوای زلف آن ماه

Чаҳ суд аз нолаи шабҳо ки ҷонон

چه سود از ناله شبها که جانان

зи ҳол дардмандон нест огоҳ

ز حال دردمندان نیست آگاه

Дар он ҳазрат агар чаҳ роҳ он нест

در آن حضرت اگر چه راه آن نیست

Ки бошам ман зи наздикони даргоҳ

که باشم من ز نزدیکان درگاه

Вале ъбиӣ чунон набӯд зи дарвеш

ولی عبیی چنان نبود ز درویش

Ки дорад орзӯии суҳбати шоҳ

که دارد آرزوی صحبت شاه

Ман аз аҳл тариқат будам аввал

من از اهل طریقت بودم اول

Чу рафторат ба дидам рафтам аз роҳ

چو رفتارت به دیدم رفتم از راه

Марои зоҳиди зи шбхизони шуморад

مرا زاهد ز شبخیزان شمارد

Ман ва ӯ роди субҳи астғФри аллоҳ

من و او راد صبح استغفر الله

Ту ҷони хоҳ аз камол эй роҳати ҷон

تو جان خواه از کمال ای راحت جان

Ки ӯро дар ғамат инаст дилхоҳ

که او را در غمت این است دلخواه