Кӯҳл басар нест ҷузи он хоки роҳ

کحل بصر نیست جز آن خاک راه

Чашм ба серума макун эй дили сиёҳ

چشم به سرمه مکن ای دل سیاه

Дӯд шунидам сӯй хубон равад

دود شنیدم سوی خوبان رود

Бо ту расад оқибати ин дӯди оҳ

با تو رسد عاقبت این دود آه

Дарди тугар ҷурм ва гунаҳ мениҳанд

درد تو گر جرم و گنه مینهند

Ҳаст зи сар то қадами ман гуноҳ

هست ز سر تا قدم من گناه

Моҳ бидид он рух ва худро гирифт

ماه بدید آن رخ و خود را گرفت

Бесабабӣ худ нагирифтааст моҳ

بی سببی خود نگرفته است ماه

Гар хами абрӯии ту дида аз давр

گر خم ابروی تو دیده از دور

Каҷ наниҳодӣ маи нави ҳам кулоҳ

کج ننهادی مه نو هم کلاه

Васли нави нав хостаҳгуфтам тавон

وصل نو نو خاسته گفتم توان

Бофт чу фарзини шарафи қурби шоҳ

بافت چو فرزین شرف قرب شاه

Гуфт ки ман шоҳи бтонми камол

گفت که من شاه بتانم کمال

Гар ҳаваси мот буд шаҳ бихоҳ

گر هوس مات بود شه بخواه