Боз бигузаштӣ бар он зулфае насими мшкбўӣ

باز بگذشتی بر آن زلفه ای نسیم مشکبوی

Дар шаби торик чун рафтӣ барони роҳ чу мӯӣ

در شب تاریک چون رفتی برآن راه چو موی

Гуфтамаш бар лавҳи рухсори ту бе маънисти хат

گفتمش بر لوح رخسار تو بی معنیست خط

Гуфт хати холии з маънӣ нест бемаънӣ магӯӣ

گفت خط خالی ز معنی نیست بی معنی مگوی

Гарчи риққати он ориз чун оби боз аз ҷӯии чашм

گرچه رقت آن عارض چون آب باز از جوی چشم

Чашм он дорам ки оби рафта боз ояд биҷавӣ

چشم آن دارم که آب رفته باز آید بجوی

Гӯи мсри шабнами изори лолау рухсори гул

گو مثر شبنم عذار لاله و رخسار گل

То ба ту камтари фурушади ҳасан ҳар ношнаҳ рӯй

تا به تو کمتر فروشد حسن هر ناشنه روی

агар бҷўӣӣ дар закоти ҳасани мискинтар касе

ا گر بجوئی در زکات حسن مسکینتر کسی

Чун дили ман аз ҳама мискинтараст ӯро биҷавӣ

چون دل من از همه مسکینتر است او را بجوی

Ман ба бозии зулф ӯ бишикастаму зулфаши дилам

من به بازی زلف او بشکستم و زلفش دلم

Бишиканади оре ба бозӣ инчунин чавгону гӯй

بشکند آری به بازی اینچنین چوگان و گوی

Хӯни мо он ғамза май резад ба зулфу рухи камол

خون ما آن غمزه می‌ریزد به زلف و رخ کمال

Ошиқонро ноз ва шева мекашад на ранг рӯй

عاشقان را ناز و شیوه می‌کشد نه رنگ روی