зи мо эй сабо бо Муҳамади расон

ز ما ای صبا با محمد رسان

Худоро дурудӣ ки ӯро сазост

خدا را درودی که او را سزاست

Бигӯ бо дуруд онгаҳаш дар наҳуфт

بگو با درود آنگهش در نهفت

Ки эй сози маънии зи табъи ту рост

که ای ساز معنی ز طبع تو راست

Гирифтам ки бошад туро сад гирифт

گرفتم که باشد ترا صد گرفت

Баҳри як ғазал кохтроъӣ марост

بهر یک غزل کاختراعی مراست

На охири ғариб диёр тавонад

نه آخر غریب دیار تواند

Туро бо ғарибон хусумат чарост

ترا با غریبان خصومت چراست

зи бедоди тести ӣнҳама бар ғариб

ز بیداد تست اینهمه بر غریب

Ки шеъри ман овораи шҳрҳост

که شعر من آواره شهرهاست