Марди ҳамаи ҷои сари кор ба

مرد همه جا سر کار به

Шахси маъаттали хаҷали вхўор ба

شخص معطل خجل وخوار به

Баҳраи мақсӯд чу беранҷ нест

بهرهٔ مقصود چو بی رنج نیست

Коҳили бекор ба пайкор ба

کاهل بیکار به پیکار به

Мард ки шблӣ нашавад гоҳи кор

مرد که شبلی نشود گاه کار

Зу саги бозор ба миқдор ба . . .

زو سگ بازار به مقدار به ...

Зон тани коҳил ки гул нозукаст

زان تن کاهل که گل نازکست

Хоркаши сӯхтаи сад бор ба . . .

خارکش سوخته صد بار به ...

Суръати ҷоҳил ки сабк шуд ба роҳ

سرعت جاهل که سبک شد به راه

Аз Касали ҳомили асфор ба . . .

از کسل حامل اسفار به ...

Дил ки ба гул монад наомад бурун

دل که به گل ماند نیامد برون

Санг гаронаст ба девор ба

سنگ گرانست به دیوار به

Пери камони пушт ба азлат нишаст

پیر کمان پشت به عزلت نشست

Пӯри шитобанда ба булғор ба . . .

پور شتابنده به بلغار به ...

Вонкаҳи ҷавоняши зпирӣ ба аст

وانکه جوانیش زپیری به است

Хилваташ аз суҳбати ағёр ба . . .

خلوتش از صحبت اغیار به ...

Мурғ ки дар бодияи хӯн рез шуд

مرغ که در بادیه خون ریز شد

Хору хасаш аз гулу гулнор ба

خار و خسش از گل و گلنار به

Ишқ хушаст ар ҳама бошад муҷоз

عشق خوشست ار همه باشد مجاز

Лек зи шаҳвати раҳи инкор ба

لیک ز شهوت ره انکار به

Гар назари сидқ ба сунъ худост

گر نظر صدق به صنع خداست

Дев ба чашм аз бути Фархор ба

دیو به چشم از بت فرخار به

Мартабаи ишқ чу бечорагӣ аст

مرتبهٔ عشق چو بیچارگی است

Фахри бад-ӣни мартабаи ночор ба

فخر بدین مرتبه ناچار به

Масканат аррааст ба пиндору кибр

مسکنت ارهست به پندار و کبر

Масканат аз кибри зи пиндор ба

مسکنت از کبر ز پندار به

Дун ки буд боди сиррии дрсрш

دون که بود باد سری درسرش

Бар сар ӯ хок ба анбор ба

بر سر او خاک به انبار به

Вонкаҳ буд хоки раҳ аз ҳасани халқ

وانکه بود خاک ره از حسن خلق

Чун гули каъбаи шарафи осор ба

چون گل کعبه شرف آثار به

Сари макаш аз гирди раҳи раҳравон

سر مکش از گرد ره رهروان

Хоки ҳарам бар сари зуввор ба

خاک حرم بر سر زوار به

Мард ки гардан кашад аз ҳукми пер

مرد که گردن کشد از حکم پیر

Сайляш аз деви ситамкор ба

سیلیش از دیو ستمکار به

Дар ҳақ мешайъ ки рамед аз шубон

در حق میشی که رمید از شبان

Тарбияти гурги ситамкор ба

تربیت گرگ ستمکار به

Нафаси ҳрўни гурба риёзат бирафт

نفس حرون گربه ریاضت برفت

Ҳабли матин бар сараши анбор ба

حبل متین بر سرش انبار به

Зани дами ихлос ба тоъат аз онк

زن دم اخلاص به طاعت از آنک

Зиндагӣати зини дами Аброр ба

زندگیت زین دم ابرار به

Хирқаи тазвир ки пӯшади фақир

خرقهٔ تزویر که پوشد فقیر

Дӯхта аз сӯзани пиндор ба

دوخته از سوزن پندار به

Абр чаҳ пӯшади зўи хуршед ро

ابر چه پوشد ضو خورشید را

Ҳалаи хуршеди зи анвор ба

حلهٔ خورشید ز انوار به

Тоъат агар аз паии мол ва зар аст

طاعت اگر از پی مال و زر است

Коса ки хокӣаст нигунсор ба

کاسه که خاکیست نگونسار به

Назд муошир ки набошад хасис

نزد معاشر که نباشد خسیس

Барги гул аз тангаи динор ба . . .

برگ گل از تنگهٔ دینار به ...

Аз паии зулми онкӣ сабӯҳӣ кунад

از پی ظلم آنکه صبوحی کند

Нури нишоташ чу шаби тор ба . . .

نور نشاطش چو شب تار به ...

Шарбати нӯшӣ ки ба золим диҳанд

شربت نوشی که به ظالم دهند

Хӯни ҳамон золими хӯни хор ба

خون همان ظالم خون‌خوار به

Фарзи биҷои ору мҷу беш аз онк

فرض بجای آر و مجو بیش از آنک

Ҳирс кам аз тоъат бисёр ба

حرص کم از طاعت بسیار به

Тан чу ба хурмои касон майл кард

تن چو به خرمای کسان میل کرد

Доми шиками дӯхта аз хор ба . . .

دام شکم دوخته از خار به ...

Хоҷа ки аз хӯн касон хӯрд май

خواجه که از خون کسان خورد می

Аз қалам ӯ неу мзмор ба

از قلم او نی و مزمار به

Кӣ кунад андешаи рӯзи ҳисоб ?

کی کند اندیشه روز حساب ؟

Тазкираи онро ки зи таври мор ба

تذکره آنرا که ز طور مار به

Вари аташи фикри набарди ҳариф

ور عطش فکر نبرد حریف

Аз чаҳ замзами хами хумор ба

از چه زمزم خم خمار به

Аз сршохӣ ки хӯрд оби ғайр

از سرشاخی که خورد آب غیر

Хӯрдани нори азхўрши нор ба . . .

خوردن نار ازخورش نار به ...

Абри баборад чу бигӯе бабор

ابر ببارد چو بگویی ببار

Дасти сахии зобри гуҳари бор ба

دست سخی زابر گهر بار به

Гар табари ҳизум дег атост

گر تبر هیزم دیگ عطاست

Он табар аз тешаи наҷҷор ба . . .

آن تبر از تیشهٔ نجار به ...

Дида ки бошад ба ҷафои тези байн

دیده که باشد به جفا تیز بین

Тиряш андоз ки аФгор ба . . .

تیریش انداز که افگار به ...

Нафас ки дар дили гуҳарӣ аз ҳаёст

نفس که در دل گهری از حیاست

Бар ду лаби бастаи садафи вор ба

بر دو لب بسته صدف وار به

Ҳар суханӣ дар маҳал худ накӯаст

هر سخنی در محل خود نکوست

Замзамаи мурғ ба гулзор ба . . .

زمزمه مرغ به گلزار به ...

Бар ҷҳлои ҷаҳли накӯтар зи панд

بر جهلا جهل نکو تر ز پند

Дарди хар аз доруии байтор ба

درد خر از داروی بیطار به

Номи шаҳи анҷӣр на ин шеър ро

نام شه انجیر نه این شعر را

Кӯ ба баӣ аз ҳамаи ашъор ба . . .

کو به بهی از همه اشعار به ...