Бидон длФрибӣ ки гетии намояд

بدان دلفریبی که گیتی نماید

Хирадмандро дил ниҳодан нишоед

خردمند را دل نهادن نشاید

Чаҳ бандии дили андари хаёлоти олам ?

چه بندی دل اندر خیالات عالم؟

Ки ойӣнаи рӯи орият май намояд

که آیینه رو عاریت می نماید

Гиреҳҳои ғамзаи мубини сахту муҳкам

گره های غمزه مبین سخت و محکم

Ки чархиш надид он , магар май кушояд

که چرخش ندید آن، مگر می گشاید

Чаҳ беҳудаи гӯйӣ ки пояндаи монам

چه بیهوده گویی که پاینده مانم

Ту Монӣ , агар зиндагонӣ напояд ?

تو مانی، اگر زندگانی نپاید؟

Касе зинда монад ба маънӣу сӯрат

کسی زنده ماند به معنی و صورت

Ки аз роҳи сӯрат ба маънӣ гароед

که از راه صورت به معنی گراید

Дили халқи сангину дил дар харобӣ

دل خلق سنگین و دل در خرابی

Азон сангҳо ин иморат нишоед

ازان سنگها این عمارت نشاید

Хасаст одамӣ , чун гирифтор зар шуд

خس است آدمی، چون گرفتار زر شد

Чун он коҳи каш каҳрабо ме рибоед

چون آن کاه کش کهربا می رباید

зи асҳоби ноҷинс зодӣ наёбӣ

ز اصحاب ناجنس زادی نیابی

Ки астар шавад ҷуфт ва кара назояд

که استر شود جفت و کره نزاید

Чу ту талхи гӯйӣ , ҳамонаст посух

چو تو تلخ گویی، همان است پاسخ

Адугоҳи дашноми шукри нхоид

عدوگاه دشنام شکر نخاید

Бидон монад аз хом ҷустани басират

بدان ماند از خام جستن بصیرت

Ки бар хишти хоми аблаҳӣ сар нисоед

که بر خشت خام ابلهی سر نساید

Ҳадиси ҷаҳонгар зи ман рости пурсӣ

حدیث جهان گر ز من راست پرسی

« дурӯғии сети осон ки хусрав сарояд »

«دروغی ست آسان که خسرو سراید»