Сифедаи дам чу дар аз абри дирафшони бчкд

سفیده دم چو در از ابر درفشان بچکد

Ба коми лолау сўни зулоли ҷони бчкд

به کام لاله و سون زلال جان بچکد

Равон кун он май чун офтоби гармогарм

روان کن آن می چون آفتاب گرماگرم

Чунон ки хуии зи биногваши дӯстони бчкд

چنان که خوی ز بناگوش دوستان بچکد

Шароби об ҳаётаст вҷони мо масрур

شراب آب حیات است وجان ما مسرور

Ки мурда зинда кунад чун ба хокдони бчкд

که مرده زنده کند چون به خاکدان بچکد

Хушо кашӣдан май бар бисоти сабза чу абр

خوشا کشیدن می بر بساط سبزه چو ابر

Кашида бошаду борони ягони ягони бчкд

کشیده باشد و باران یگان یگان بچکد

Чунон бар об худ ояд чамани зи абри баҳор

چنان بر آب خود آید چمن ز ابر بهار

Ки ҳар замонтарӣ аз шохи арғавони бчкд

که هر زمان تری از شاخ ارغوان بچکد

Ба рӯй нозуки гули тези мангар , эй наргис

به روی نازک گل تیز منگر، ای نرگس

Ки хӯни зи рӯйиши тарсами бногҳони бчкд

که خون ز رویش ترسم بناگهان بچکد

зи шохи сабзаи чунон об мечакад з тарӣ

ز شاخ سبزه چنان آب می چکد ز تری

Ки дар зи хонаи хусрав ба ҳар замони бчкд

که در ز خانه خسرو به هر زمان بچکد