Боз абр омад ва бар сабза дроФшонӣ кард

باز ابر آمد و بر سبزه درافشانی کرد

Барги гулро садафи лўлўӣ Аммонӣ кард

برگ گل را صدف لولوی عمانی کرد

Қадаҳи лола чу аз боди сабои гардони гашт

قدح لاله چو از باد صبا گردان گشت

Маст шуд булбулу оҳанг ғзлхўонӣ кард

مست شد بلبل و آهنگ غزلخوانی کرد

Шоҳиди боғи зи як рехтани боронӣ

شاهد باغ ز یک ریختن بارانی

Гӯшҳоро ҳамаи пари лўлўӣ румонӣ кард

گوشها را همه پر لولوی رمانی کرد

Мурғ дар пардаи ушшоқ сурӯдӣ ме гуфт

مرغ در پرده عشاق سرودی می گفت

Чок зад перҳани худ гул ва боронӣ кард

چاک زد پیرهن خود گل و بارانی کرد

эй сабо , дай ки фулонӣ ба чаман ме хӯрд

ای صبا، دی که فلانی به چمن می خورد

Ҳеҷ ёди ман гмгштаҳ зиндонӣ кард ?

هیچ یاد من گمگشته زندانی کرد؟

Охирин шарбатами он буд ки ӯ хандаи занон

آخرین شربتم آن بود که او خنده زنان

Бар лаб об нишаст ва шкроФшонӣ кард

بر لب آب نشست و شکرافشانی کرد

Ҳақи чашм ман мискинаст , худоё , мапаснд

حق چشم من مسکینست، خدایا، مپسند

Поиши он гашт ки бар наргис басоне кард

پایش آن گشت که بر نرگس بسانی کرد

Ҳама умрат накунам , эй гули бадаҳд , бҳл

همه عمرت نکنم، ای گل بدعهد، بحل

Ёр ҳар ханда ки бар рӯй ту пинҳонӣ кард

یار هر خنده که بر روی تو پنهانی کرد

Ғуссаам хезад , к-эии дил , сухан сабр кунӣ

غصه ام خیزد، کای دل، سخن صبر کنی

Ваа чаро гӯйӣ аз он чиз ки натавонӣ кард ?

وه چرا گویی از آن چیز که نتوانی کرد؟

Охир , эй гиря , ҳамеи ҷони марои хоҳии сӯхт

آخر، ای گریه، همی جان مرا خواهی سوخت

Ҳеҷ андари дил ӯ кор намедоне кард

هیچ اندر دل او کار نمی دانی کرد

Кас барон рӯй наме ёради гуфтан , ҷоно

کس بران روی نمی یارد گفتن، جانا

Зулфи гирди ор ки бисёр парешоне кард

زلف گرد آر که بسیار پریشانی کرد

Ишқ дар сина дарун омад ва холӣ фармуд

عشق در سینه درون آمد و خالی فرمود

Сабр мискин натавонист гарон ҷонӣ кард

صبر مسکین نتوانست گران جانی کرد

Шаҳи ҷалоли аддӣни Фирўзшаҳи он кӯ дар малик

شه جلال الدین فیروزشه آن کو در ملک

То абади хоҳии шоҳӣ ва ҷҳонбоҳӣ кард

تا ابد خواهی شاهی و جهانباهی کرد

Ҳеҷ душворе дар навбат ӯ нест , азонк

هیچ دشواریی در نوبت او نیست، ازانک

Фитна бар бистар хоб омад ва осонӣ кард

فتنه بر بستر خواب آمد و آسانی کرد

Ту парии рӯе ва девона макун хусрав ро

تو پری رویی و دیوانه مکن خسرو را

Аҳди шаҳро чу фалаки аҳд сулаймонӣ кард

عهد شه را چو فلک عهد سلیمانی کرد