Ҳади ҳасанатгар аҳл дил бидонанд

حد حسنت گر اهل دل بدانند

Ду олам дар таҳ поят фишонанд

دو عالم در ته پایت فشانند

Масеҳу Хизрро он рӯй бинмоӣ

مسیح و خضر را آن روی بنمای

Бикаш , ҷоно , маро ,гар зинда монанд

بکش، جانا، مرا، گر زنده مانند

Мубини коиинаҳи лофад аз замират

مبین کایینه لافد از ضمیرت

Ки мегуяд дурӯғии рост монанд

که می گوید دروغی راست مانند

Лабатро ҷони тавон хондан , валикин

لبت را جان توان خواندن، ولیکن

намедонам ки он хатро чаҳ хонанд ?

نمی دانم که آن خط را چه خوانند؟

Маранҷ , эй покдоман , ошиқонат

مرنج، ای پاکدامن، عاشقانت

Агар бар чашмтар доман фишонанд

اگر بر چشم تر دامن فشانند

Нахоҳам зист захм ишқ корӣаст

نخواهم زیست زخم عشق کاریست

Рақибонро бигӯ теғам наронанд

رقیبان را بگو تیغم نرانند

Макун бар мо насиҳати зойеъ , эй дӯст

مکن بر ما نصیحت ضایع، ای دوست

Ки мисатони лиззат тақво бидонанд

که مستان لذت تقوی بدانند

Бигӯяш , эй сабо , гуҳи гуҳи пас аз мо

بگویش، ای صبا، گه گه پس از ما

Ки аҳли хок хизмат ме расонанд

که اهل خاک خدمت می رسانند

На ҷое каз гул рӯят чакад хӯн

نه جایی کز گل رویت چکد خون

Ду чашми хусрави онҷо хӯн Чехияанд

دو چشم خسرو آنجا خون چکاند