Дил шуд зи даст ва бар мижа аз хӯн нишон бимонад

دل شد ز دست و بر مژه از خون نشان بماند

Ҷон рафту ёри гум шуда бар ҷой ҷон бимонад

جان رفت و یار گم شده بر جای جان بماند

Аз нохун ар чаҳ сина кунам , кӣ бурун шавад ?

از ناخن ار چه سینه کنم، کی برون شود؟

Хорӣ ки дар дўрнаҳи ҷонам ниҳон бимонад

خاری که در دورنه جانم نهان بماند

Дунбол ёр рафт равон кард оби чашм

دنبال یار رفت روان کرد آب چشم

Он рафтаи бози номаду ашкам равон бимонад

آن رفته باز نامد و اشکم روان بماند

Марҳам накард риши марои панди дӯстон

مرهم نکرد ریش مرا پند دوستان

Вондри дилами ҷароҳат гуфторашон бимонад

واندر دلم جراحت گفتارشان بماند

эй дида , моҷарои дили хӯн шуда кунун

ای دیده، ماجرای دل خون شده کنون

Бо дӯстон бигӯӣ ки маро забон бимонад

با دوستان بگوی که مرا زبان بماند

Як чанд ҳар чаҳ ҳаст буд маст май параст

یک چند هر چه هست بود مست می پرست

Дасти салоҳ дар таҳи ратл гарон бимонад

دست صلاح در ته رطل گران بماند

Гуфтам кунам ба тавбаи сабки дасте , вале

گفتم کنم به توبه سبک دستیی، ولی

Умрии гузашт ва ин дили ман ҳам чунон бимонад

عمری گذشت و این دل من هم چنان بماند

Моро видоъ кард дилу ақл ҳар чаҳ буд

ما را وداع کرد دل و عقل هر چه بود

Алои сари ниёз бар он остон бимонад

الا سر نیاز بر آن آستان بماند

Май хости дӯши узри ҷафоҳои ӯ хаёл

می خواست دوش عذر جفاهای او خیال

Сад тири оҳи ним каши андар камон бимонад

صد تیر آه نیم کش اندر کمان بماند

Хусрави зи оҳи гарм бар оташи ниҳоди наъл

خسرو ز آه گرم بر آتش نهاد نعل

Бар ҳар замин ки аз сами аспаш нишон бимонад

بر هر زمین که از سم اسپش نشان بماند