Ашкам бурун меафганд роз аз даруни парда ро

اشکم برون می افگند راز از درون پرده را

Оре , шикоятҳо буд , аз хона берун карда ро

آری، شکایتها بود، از خانه بیرون کرده را

Чун ман ба озории хушам , тарк длозорӣ макун

چون من به آزاری خوشم، ترک دلازاری مکن

Охир ба дастовар гуҳии ин хотири озурда ро

آخر به دست آور گهی این خاطر آزرده را

Сад паии марои тири ҷафо , бар дил зад он абрӯи камон

صد پی مرا تیر جفا، بر دل زد آن ابرو کمان

Рӯзии фиребад аз карами маҷрӯҳи пайкони хӯрда ро

روزی فریبد از کرم مجروح پیکان خورده را

Дӯш аз барои матбахаши ҳизум ба мижгон барда ам

دوش از برای مطبخش هیزم به مژگان برده ام

Гуфт аз куҷо овардае ин хок бод оварда ро

گفت از کجا آورده ای این خاک باد آورده را

Хусрави марон аз кӯии худ чун дар ғуломӣ пер шуд

خسرو مران از کوی خود چون در غلامی پیر شد

Чун пер шуд , охир касе нафурухт ҳаргизи барда ро

چون پیر شد، آخر کسی نفروخت هرگز برده را