Туркӣ ки ҷусту ҷӯии дили ман ҷуз ӯ набӯд

ترکی که جست و جوی دل من جز او نبود

ӯро дилӣ набӯд ки дар ҷуст ва ҷӯ набӯд

او را دلی نبود که در جست و جو نبود

Доман кашид аз ман хокии басони гул

دامن کشید از من خاکی بسان گل

Гӯйии каш аз баҳори вафои ҳеҷ бӯ набӯд

گویی کش از بهار وفا هیچ بو نبود

Шамшер меҳр зад ба ман бедил ва бурид

شمشیر مهر زد به من بی دل و برید

Шамшери нек буд , баридан накӯ набӯд

شمشیر نیک بود، بریدن نکو نبود

Бифрефт мари маро ба суханҳои длФриб

بفریفت مر مرا به سخنهای دلفریب

Варна дили марои сар ҳар гуфт ва гӯ набӯд

ورنه دل مرا سر هر گفت و گو نبود

Дар ҳайратам ки ёрб , аз ӯ буд ин карам

در حیرتم که یارب، از او بود این کرم

Бо худ ба ҷой ӯ дгарӣ буд , ӯ набӯд

با خود به جای او دگری بود، او نبود

Бо ӯ набӯд онки чунонҳо ҳаме намӯд

با او نبود آنک چنانها همی نمود

Бо онк менамӯд чунонҳо ҷуз ӯ набӯд

با آنک می نمود چنانها جز او نبود

Хусрав бисоз бо шаби тнҳоӣии фироқ

خسرو بساز با شب تنهائی فراق

Гар гӯямат ки шамъ куҷо рафт , ков набӯд

گر گویمت که شمع کجا رفت، کاو نبود