Гар ҳасани ту офоқи пар овоза надорад

گر حسن تو آفاق پر آوازه ندارد

Сарҳои сарон бар дар дарвоза надорад

سرهای سران بر در دروازه ندارد

Бе миннати перояи чунонӣ ту ба хӯбӣ

بی منت پیرایه چنانی تو به خوبی

Кати ҳеҷ ғами ғолия ва ғоза надорад

کت هیچ غم غالیه و غازه ندارد

Бар бод ҳаво шуд варақи сабри ман , оре

بر باد هوا شد ورق صبر من، آری

Дили дафтари куҳнаи сет ки шероза надорад

دل دفتر کهنه ست که شیرازه ندارد

Аз оҳи ҷигари тоби сияҳ рӯй бимонам

از آه جگر تاب سیه روی بمانم

Гар гиряи ман рӯй маро тоза надорад

گر گریه من روی مرا تازه ندارد

Гуфтӣ ки чигуна сети ғамам дар ҳақи хусрав

گفتی که چگونه ست غمم در حق خسرو

Ҷоно , чаҳ тавон гуфт ки андоза надорад

جانا، چه توان گفت که اندازه ندارد