Чун кушодии даҳон шукр ханд

چون گشادی دهان شکر خند

Танг шукр шавад кушодаи зи банд

تنگ شکر شود گشاده ز بند

Дар бабандӣ ду лаб , ду умри диҳӣ

در ببندی دو لب، دو عمر دهی

Ки ду ҷон мекунӣ ба ҳам пайванд

که دو جان می کنی به هم پیوند

Сӯзам аз дидан лабат бинишаст

سوزم از دیدن لبت بنشست

Каз назар май кашами ҳаловати қанд

کز نظر می کشم حلاوت قند

Чашми қассоб ту кашад ҳар рӯз

چشم قصاب تو کشد هر روز

Дар дукони балои ҳайвонӣ чанд

در دکان بلا حیوانی چند

Чашми бади давр дарпазир аз ман

چشم بد دور درپذیر از من

Ки марои сӯзӣ аз туфайли сапанд

که مرا سوزی از طفیل سپند

Пои макаш аз сари ман ва бигзор

پا مکش از سر من و بگذار

Сояи зери пои сарви баланд

سایه زیر پای سرو بلند

Бо ғамати хусрави ончунон ху кард

با غمت خسرو آنچنان خو کرد

Ки ба шодӣ намешавад хурсанд

که به شادی نمی شود خرسند