Ба раҳи ҷавлон ки даии султон ман зад

به ره جولان که دی سلطان من زد

Синон дар синаи вайрон ман зад

سنان در سینه ویران من زد

Хушам кандар пеш мерафтам , аспаш

خوشم کاندر پیش می رفتم، اسپش

Лагад бар ҷон бесомон ман зад

لگد بر جان بی سامان من زد

Накардам истодӣ , гиря , ҳар чанд

نکردم ایستادی، گریه، هر چند

Давиду даст дар домон ман зад

دوید و دست در دامان من زد

Чаҳ гиряаст ин ки дил расту ҷигар низ

چه گریه است این که دل رست و جگر نیز

Ба ҳар хокӣ ки ин борон ман зад

به هر خاکی که این باران من زد

Чароғи васл ман нафурухт , ҳар чанд

چراغ وصل من نفروخت، هر چند

Ки ишқи оташ ба хону мон ман зад

که عشق آتش به خان و مان من زد

Дилам вайрон шуду дузди хаёлаш

دلم ویران شد و دزد خیالش

Дарин вайронаи роҳи ҷон ман зад

درین ویرانه راه جان من زد

Ғулом ӯст хусрав , гар кашад зор

غلام اوست خسرو، گر کشد زار

Набояд таъна бар султон ман зад

نباید طعنه بر سلطان من زد