эй дил , з батон ду дида баргир

ای دل، ز بتان دو دیده برگیر

Андешаи зи олам дигар гир

اندیشه ز عالم دگر گیر

То шаҳнаи ғами турои дарин роҳ

تا شحنه غم ترا درین راه

Сар бар нагирифт , пой баргир

سر بر نگرفت، پای برگیر

Шӯру шари бихўдисти ӣнҷо

شور و شر بیخودیست اینجا

Бо худ шӯу тарки шӯру шари гир

با خود شو و ترک شور و شر گیر

Неи неи ғалатам ки чун асирон

نی نی غلطم که چون اسیران

Дунболаи ҷаъдҳои таргир

دنباله جعدهای ترگیر

Гар дард сарят ҳаст аз ишқ

گر درد سریت هست از عشق

Бо дард бисозу тарки сари гир

با درد بساز و ترک سر گیر

Сарбози макаши зи пои хубон

سرباز مکش ز پای خوبان

Гар бесипараст , бе сипари гир

گر بی سپر است، بی سپر گیر

Хокӣ ки бар ӯ бутии гузаштаи сет

خاکی که بر او بتی گذشته ست

Аз мардуми дида дар гуҳари гир

از مردم دیده در گهر گیر

Хорӣ ки бар ӯ гулӣ нишаста сет

خاری که بر او گلی نشسته ست

Дар дидаи майл серума баргир

در دیده میل سرمه برگیر

Вари ақл раҳат занад ба кӯяш

ور عقل رهت زند به کویش

Тарки ман маст бе хабари гир

ترک من مست بی خبر گیر

Хусрав , биншину духтари руз

خسرو، بنشین و دختر رز

Бо хуши писарони симбри гир

با خوش پسران سیمبر گیر