эй бар дилам аз фироқи садбор

ای بر دلم از فراق صدبار

Ногашта ба васли шоди як бор

ناگشته به وصل شاد یک بار

Дар боргаҳи висоли хешам

در بارگه وصال خویشم

Аз лутф наме диҳии дамии бор

از لطف نمی دهی دمی بار

Шаби тирау бору хар шудаи ланг

شب تیره و بار و خر شده لنگ

Тарсам нарасад ба манзили ин бор

ترسم نرسد به منزل این بار

Булбул ба ҳавои бӯстони сӯхт

بلبل به هوای بوستان سوخت

Вена хор намедиҳад гулии бор

وین خار نمی دهد گلی بار

Борони саодати илоҳӣ

باران سعادت الهی

Аз баҳри ато ба хусравати бор

از بهر عطا به خسروت بار

Умед ба кас надорам , ало

امید به کس ندارم، الا

Бар раҳмату лутфи эзади бор

بر رحمت و لطف ایزد بار

Хусрав ки зи фурқати ту сӯзад

خسرو که ز فرقت تو سوزد

Рӯзии назарӣ ба сӯй ӯ дор

روزی نظری به سوی او دار