эй шамъ , рухи ту матлаъи нур

ای شمع، رخ تو مطلع نور

Зини ҳасану ҷамоли чашми бади давр

زین حسن و جمال چشم بد دور

Бо партави оризи ту хуршед

با پرتو عارض تو خورشید

Чун шамъ дар офтоб бе нур

چون شمع در آفتاب بی نور

Рухсори ту дар ҷаҳон фурӯзӣ

رخسار تو در جهان فروزی

Монандаи офтоби машҳур

ماننده آفتاب مشهور

Аз рӯй ту шом субҳ гардад

از روی تو شام صبح گردد

Вази зулфи ту субҳи шоми диҷўр

وز زلف تو صبح شام دیجور

Ангехта шомро зи хуршед

انگیخته شام را ز خورشید

Омехтаи машкро зи кофур

آمیخته مشک را ز کافور

Аз дасти ғами ту дар замона

از دست غم تو در زمانه

Як хона дил намонад маъмур

یک خانه دل نماند معمور

Бар дори ғамат ҳалол бошад

بر دار غمت حلال باشد

Зу васл ту гашта ҳамчуи Мансур

زو وصل تو گشته همچو منصور

Хотир наравад ба гулистонӣ

خاطر نرود به گلستانی

Онро ки ҷамоли тести манзур

آن را که جمال تست منظور

Хусрав ки ҳамеша бар дар тест

خسرو که همیشه بر در تست

Аз дарга худ макун варои давр

از درگه خود مکن ورا دور