эй хати хуш аз машк тар ангехта ма ро

ای خط خوش از مشک تر انگیخته مه را

Бар дафтари тоъати рақамии рондаи гунаҳ ро

بر دفتر طاعت رقمی رانده گنه را

Афганд дили мо ҳама дар чоҳи занхдон

افگند دل ما همه در چاه زنخدان

Вонгоаҳ бапушед ба сабзаи сар чаҳ ро

وانگاه بپوشید به سبزه سر چه را

Ҳар чанд ки зулф ту сипоҳӣаст ҷаҳонгир

هر چند که زلف تو سپاهیست جهانگیر

Ҳар рӯз парешон натавон кард сипаҳ ро

هر روز پریشان نتوان کرد سپه را

Пероҳани як шаҳри зи дасти ту қабо шуд

پیراهن یک شهر ز دست تو قبا شد

Як бори чунин каҷ манеҳ , эй шӯх , калла ро

یک بار چنین کج منه، ای شوخ، کله را

Хусрав нагирифт аз таби ишқи ту қарорӣ

خسرو نگرفت از تب عشق تو قراری

Чаҳ ҷой қарораст дар оташкада ки ро

چه جای قرارست در آتشکده که را