Гар ту кулоҳ каҷ наҳй , ҳуши з мо шавад магар

گر تو کلاه کج نهی، هوش ز ما شود مگر

Вари шиканӣ ба бар қабо , кари таҳ қабо шавад магар

ور شکنی به بر قبا، کر ته قبا شود مگر

Хуфта ба аст ?наргаст , вари бгшоӣиши дамӣ

خفته به است نرگست، ور بگشائیش دمی

Шаҳри тамоми кӯ ба кӯ , пари з бало шавад магар

شهر تمام کو به کو، پر ز بلا شود مگر

Масту хароби шӯи равони пой ба ҳар тарафи Фгн

مست و خراب شو روان پای به هر طرف فگن

Дида ки хок шуд ба раҳ , дар таҳ по шавад магар

دیده که خاک شد به ره، در ته پا شود مگر

Чашми ту маст шуд , бикун масти турши зи хӯни ман

چشم تو مست شد، بکن مست ترش ز خون من

Зон ҳамаи тир бехато , як ду хато шавад магар

زان همه تیر بی خطا، یک دو خطا شود مگر

Бандаи чашм ту шудам , он ду аз он ман нашуд

بنده چشم تو شدم، آن دو از آن من نشد

Хизмати лаъл ту кунам , ин ду маро шавад магар

خدمت لعل تو کنم، این دو مرا شود مگر

Мардуми дидаи мондаро бар дар хештан бибин

مردم دیده مانده را بر در خویشتن ببین

Дар дили ҳамчуи санги ту майл вафо шавад магар

در دل همچو سنگ تو میل وفا شود مگر

Дил ки хароби доштам дар бар ман раҳо нашуд

دل که خراب داشتم در بر من رها نشد

Хоҳам азин харобтар , аз ту раҳо шавад магар

خواهم ازین خراب تر، از تو رها شود مگر

Аз сари зулфаш , эй сабо , сӯии ман ори гуҳи гуҳӣ

از سر زلفش، ای صبا، سوی من آر گه گهی

Дил ки зи ҷой худ бишуд то ки ба ҷо шавад магар

دل که ز جای خود بشد تا که به جا شود مگر

Хусрави хастаро агар дили надиҳади хаёли ту

خسرو خسته را اگر دل ندهد خیال تو

Ҷону танами зи икдгр ҳар ду ҷудо шавад магар

جان و تنم ز یکدگر هر دو جدا شود مگر