эй з чун ту бут шуда , сад порсои зуннори дор

ای ز چون تو بت شده، صد پارسا زنار دار

Офтобӣ , рӯй мо дар қиблаи дидори дор

آفتابی، روی ما در قبله دیدار دار

Чун ғаму андӯҳи холатро фаровони пешво

چون غم و اندوه خالت را فراوان پیشوا

Дар балоу фитнаи чашматро ҳазорон кори дор

در بلا و فتنه چشمت را هزاران کار دار

Рашкам ояд зи ончии ғамҳоят , дигар ёрон хуранд

رشکم آید ز آنچه غمهایت، دگر یاران خورند

Он ҳамаи як ҷо куну пеши ман ғмхўори дор

آن همه یک جا کن و پیش من غمخوار دار

Новакии зан бар дилам каз заҳмати худ вои раҳам

ناوکی زن بر دلم کز زحمت خود وا رهم

Хешро баҳри дилами як дами дарин пайкори дор

خویش را بهر دلم یک دم درین پیکار دار

Дарди дил чун аз ту ёдам медиҳад , марҳам макун

درد دل چون از تو یادم می دهد، مرهم مکن

Бар дигар дилҳо дар овезу дилами аФгори дор

بر دگر دلها در آویز و دلم افگار دار

Ман на он ёрам ки дорам пеши ту худро азиз

من نه آن یارم که دارم پیش تو خود را عزیز

Розӣам , хоҳии азизами дору хоҳии хори дор

راضیم، خواهی عزیزم دار و خواهی خوار دار

Аз чу ту ҳиндӯии кофари кеши гули чеҳраи сети днг

از چو تو هندوی کافر کیش گل چهره ست دنگ

Гул ба ҳндстон буд чун брҳмни зуннори дор

گل به هندستان بود چون برهمن زنار دار

Ранг май оради кафи пояти зи хӯни чашми ман

رنگ می آرد کف پایت ز خون چشم من

Як дамии поро бар ин ду дидаи хўнбори дор

یک دمی پا را بر این دو دیده خونبار دار

Чанд гӯйӣ нест беҳӯшии муштоқони змн

چند گویی نیست بیهوشی مشتاقان زمن

Май туоне , хусрави бечораро ҳушёри дор

می توانی، خسرو بیچاره را هشیار دار