эй туро дар зер ҳар лаби шкрстонӣ дигар

ای ترا در زیر هر لب شکرستانی دگر

Ҷузи лабати моро намаки надиҳади намакдонӣ дигар

جز لبت ما را نمک ندهد نمکدانی دگر

Ман ғам дил гӯям ва ту ҳамчунон машғӯли ноз

من غم دل گویم و تو همچنان مشغول ناز

Ту ба шаҳрии дигар ва ман дар биёбоне дигар

تو به شهری دیگر و من در بیابانی دگر

Ман ба ту ҳайрон , ту май гӯйӣ ки паймон тоза кун

من به تو حیران، تو می گویی که پیمان تازه کن

Бори аввали умр ва онгаҳ аҳду паймонӣ дигар

بار اول عمر و آنگه عهد و پیمانی دگر

Ваа ки чандон ҷони меҳнати каши марои сӯзӣ , бисӯз

وه که چندان جان محنت کش مرا سوزی، بسوز

Хона холӣ кун ки одами бози меҳмонӣ дигар

خانه خالی کن که آدم باز مهمانی دگر

Ман дар йени савдои зи ҷони хештани сайри омадам

من در ین سودا ز جان خویشتن سیر آمدم

Онкӣ зу сирӣ наёяд ҳаст ӯ ҷонӣ дигар

آنکه زو سیری نیاید هست او جانی دگر

Зон лаб чун оби ҳайвон кушта шуд шаҳрии тамом

زان لب چون آب حیوان کشته شد شهری تمام

эй Хизр , бинмо , агар ҳаст оби ҳайвонӣ дигар

ای خضر، بنما، اگر هست آب حیوانی دگر

Бар дили ман ғорати кофари мёрид , эй батон

بر دل من غارت کافر میارید، ای بتان

Зонка буд ин коФрстонро мусулмонӣ дигар

زانکه بود این کافرستان را مسلمانی دگر

Ҳар чаҳ мумкин буд кардам чорау дармони хеш

هر چه ممکن بود کردم چاره و درمان خویش

Баъди азин ҷузи ҷон супурдан нест дармонӣ дигар

بعد ازین جز جان سپردن نیست درمانی دگر

Бо чунин хунобаи даст аз чашмҳо , хусрав , бишӯй

با چنین خونابه دست از چشمها، خسرو، بشوی

Зонка ин хона наёрад тоби боронӣ дигар

زانکه این خانه نیارد تاب بارانی دگر