наменаёяд чашми ман бар остон ӯ гузар

می نیاید چشم من بر آستان او گذر

Давлати дастӣ ки дорад дар миён ӯ гузар

دولت دستی که دارد در میان او گذر

Бод ҳар дами тозатар наврӯзи умраш ,гар чаҳ ҳаст

باد هر دم تازه تر نوروز عمرش، گر چه هست

Булбули маҳрӯмро дар бӯстон ӯ гузар

بلبل محروم را در بوستان او گذر

Новаки меҳраши гузашт вае қадар , рӯзӣ накард

ناوک مهرش گذشت و ای قدر، روزی نکرد

Ин қадари андари дили номеҳрбон ӯ гузар

این قدر اندر دل نامهربان او گذر

ӯ ба дашному марои баҳри забонаши афсун , азонк

او به دشنام و مرا بهر زبانش افسون، ازآنک

Ҳайф бошад чун маниро бар забон ӯ гузар

حیف باشد چون منی را بر زبان او گذر

Саргузаштии бози гӯйӣ аз дили ман зинҳор

سرگذشتی باز گویی از دل من زینهار

эй сабо , гроФтдти рӯзӣ ба ҷон ӯ гузар

ای صبا، گرافتدت روزی به جان او گذر

Чун равад ҷони шаҳидон бар фалак , ҷони маро

چون رود جان شهیدان بر فلک، جان مرا

Кушта ӯем мабод аз остон ӯ гузар

کشته اویم مباد از آستان او گذر

Ишқ , баси нохуши балоеи лекин ар бӯсии змн

عشق، بس ناخوش بلایی لیکن ار بوسی زمن

Хок ӯ хуш , кин бало дорад зи ҷон ӯ гузар

خاک او خوش، کاین بلا دارد ز جان او گذر

Ҷони ман аз сабр май пурсӣ , дили моро бипурс

جان من از صبر می پرسی ،دل ما را بپرس

Зонка ин маънӣ надорад дар камон ӯ гузар

زانکه این معنی ندارد در کمان او گذر

Ҳар шабӣ кандар дили хусрави гузаштӣ шаб нахуфт

هر شبی کاندر دل خسرو گذشتی شب نخفت

Кард гӯйии новакӣ дар устихон ӯ гузар

کرد گویی ناوکی در استخوان او گذر