Зулфат аз бод дигар бошад ва аз шона дигар

زلفت از باد دگر باشد و از شانه دگر

Ҳаст як фитнаи лабат , наргиси мастона дигар

هست یک فتنه لبت، نرگس مستانه دگر

Дар ғамати ҷони з танам рафту хаёл ту бимонад

در غمت جان ز تنم رفت و خیال تو بماند

Оқибати хеш дигар бошаду бегона дигар

عاقبت خویش دگر باشد و بیگانه دگر

Дили осӯда дигар , ҳоли парешон дигар аст

دل آسوده دگر، حال پریشان دگر است

Шаҳри обод дигар бошаду вайрона дигар

شهر آباد دگر باشد و ویرانه دگر

Аҳли сӯрат ки худорой буд , сӯхтанӣ аст

اهل صورت که خودآرای بود، سوختنی است

Карами шаби тоб дигар бошаду парвона дигар

کرم شب تاب دگر باشد و پروانه دگر

эй дили афсона ки гуфтӣу ббрдии хобам

ای دل افسانه که گفتی و ببردی خوابم

Баҳри хоби аҷалами гӯии як афсона дигар

بهر خواب اجلم گوی یک افسانه دگر

Ба такаллуфи бишавади ишқи гарони ҷони хирад

به تکلف بشود عشق گران جان خرد

Биҳши бода дигар бошаду девона дигар

بیهش باده دگر باشد و دیوانه دگر

Оқибати гашти дурӯғи ончии гумон май бурданд

عاقبت گشت دروغ آنچه گمان می بردند

Ки чу хусрав набӯд оқилу фарзона дигар

که چو خسرو نبود عاقل و فرزانه دگر