эй рахт аз маи ҷаҳони орой тар

ای رخت از مه جهان آرای تر

Ваии лабат аз май нишоти афзой тар

وی لبت از می نشاط افزای تر

Тар кунам ҷон дар раҳат чун раҳ рӯй

تر کنم جان در رهت چون ره روی

Коб май резад азон болой тар

کاب می ریزد ازان بالای تر

Мондаи гаштӣ ар чаҳ аз хӯни дили рехтан

مانده گشتی ار چه از خون دل ریختن

Хуй бирез аз оризи зебоӣ тар

خوی بریز از عارض زیبای تر

Хӯн худ ҷӯям ҳаме , то дар ту дид

خون خود جویم همی، تا در تو دید

Аз ки ? зини чашми ҷигари полоитар !

از که؟ زین چشم جگر پالای تر!

Мардум чашмам наёсоед зи хоб

مردم چشمم نیاساید ز خواب

Зонка ҳасташ рӯз то шаби ҷой тар

زانکه هستش روز تا شب جای تر

Дар ғамати об аз сари хусрави гузашт

در غمت آب از سر خسرو گذشت

Гар чаш аз дарё нагаштӣ пой тар

گر چش از دریا نگشتی پای تر